nómadas queer

Borderlands/La Frontera: la nueva mestiza

Vivir en la Frontera significa que tú
no eres ni hispana india negra española
ni gabacha, eres mestiza, mulata, híbrida
atrapada en el fuego cruzado entre los bandos
mientras llevas las cinco razas sobre tu espalda
sin saber para qué lado volverte, de cuál correr;

Vivir en la Frontera significa saber
que la india en ti, traicionada por 500 años,
ya no te está hablando,
que las mexicanas te llaman rajetas,
que negar a la Anglo dentro tuyo
es tan malo como haber negado a la India o a la Negra;

Cuando vives en la frontera
la gente camina a través tuyo, el viento roba tu voz,
eres una burra, buey, un chivo expiatorio,
anunciadora de una nueva raza,
mitad y mitad -tanto mujer como hombre, ninguno-
un nuevo género;

Vivir en la Frontera significa
poner chile en el borscht,
comer tortillas de maíz integral,
hablar Tex-Mex con acento de Brooklyn ;
ser detenida por be la migra en los puntos de control fronterizos;

Vivir en la Frontera significa
que luchas duramente para
resistir el elixir de oro que te llama desde la botella,
el tirón del cañón de la pistola,
la soga aplastando el hueco de tu garganta;

En la Frontera
tú eres el campo de batalla
donde los enemigos están emparentados entre sí;
tú estás en casa, una extraña,
las disputas de límites han sido dirimidas
el estampido de los disparos ha hecho trizas la tregua
estás herida, perdida en acción
muerta, resistiendo;

Vivir en la Frontera significa

el molino con los blancos dientes de navaja quiere arrancar en tiras
tu piel rojo-oliva, exprimir la pulpa, tu corazón
pulverizarte apretarte alisarte
oliendo como pan blanco pero muerta;

Para sobrevivir en la Frontera

debes vivir sin fronteras
ser un cruce de caminos.

Gloria Anzaldúa, activista lésbica chicana, poeta e feminista queer

"Como artista visual que varia o género, acedo às "tecnologias do género" para amplificar, mais que borrar, os traços hermafroditas do meu corpo. Eu nomeo-me a mim próprio. Um abolicionista do género. Um terrorista do género a tempo parcial. Umha mutaçom intencionada e intersexual de desenho (como oposto a diagnosse), para distinguir a minha viagem da de milheiros de indivíduos intersexuais que fizerom mutilar e desfigurar os seus corpos "ambíguos" em orde da "normalizaçom". Creio que se pode cruçar a linha tantas vezes como se precisse construir umha ponte pola que podamos cruçar".
Del LaGrace Volcano, Setembro 2005

As fotos formam parte do projecto Gender Optional (Londres 2000) do performer Del La grace Volcano: http://www.dellagracevolcano.com/

identidades subverssivas

FANTASIA 21: VIDEO DE GIRLS WHO LIKE PORNO http://www.girlswholikeporno.com/videos/fantasia21/FANTASY21.MP4

fantasia 21 e outros videos estam acessíveis na maravilhosa web de Girls Who Like Porno : http://www.girlswholikeporno.com/

Se a identidade funcionou como umha maneira de vissibilizar e dar poder a um sujeito político, muitas vezes, isto significava umha neutralizaçom e integraçom desse poder. Superando qualquer biologicismo, fraguada no território performativo da linguagem, a identidade subverssiva é consciente da sua contingência e apresenta-se como discontínua, móbil e em permanente mutaçom. Nom há nada pior para o sistema que o de enfrentar-se a algo que é incapaz de nomear, de identificar, de sinalar, de categorizar, de assimilar. Identidades subverssivas som aquelas que se situam fora da construçom de significados existente. 

No Estado español a taxa de paro é o dobre cá europea, a da precariedade o triplo e case o 20% da poboación encóntrase por debaixo do umbral da pobreza.

Fronte a isto a única solución que ofrece o sistema capitalista é promover o aumento do beneficio empresarial e financeiro, xa que logo -segundo eles- traerá aparellado un aumento dos empregos e, polo tanto, do benestar social.
Isto é, a xa demorada promesa electoral de máis traballo a cambio da destrución do planeta, de recortes sociais, de guerras, de opresión...

Pero na realidade o aumento dos beneficios empresariais non repercute sensibelmente na mellora das condicións de vida da cidadanía e, na actualidade, o feito de ter un emprego non impide vivir na pobreza ou sufrir a precariedade laboral e social máis absoluta.

Nesta liña vai a nova reforma laboral que nos queren impoñer. Profundizarán no camiño iniciado polas anteriores: abaratamento do despido, traballo precario, recortes dos dereitos laborais, aumento da produtividade, flexibilidade, etc. O capitalismo precisa da pobreza e da opresión, sexa contra a poboación propia ou contra os países do terceiro mundo, para que funcione este modelo de produción/explotación salvaxe.

Parello a isto, o proceso de construción europea no que estamos inmersos obriga a recortes nas prestacións por desemprego, a máis anos de cotización para as pensións, a recortes e privatizacións dos servizos públicos, a diminución da contía e a aumento das esixencias para obter axudas sociais e un longo etcétera. En suma, a un perfeccionamento ad infinitun nos métodos regresivos consubstanciais ao Estado.

Estes recortes pretenden visualizar, por unha banda, a imposibilidade da existencia cotiá fóra da explotación do traballo asalariado e, por outra banda, ao aumentar as desigualdades e a exclusión, forzar a que se acepten como inevitábeis para sobrevivir o empeoramento das condicións laborais até o neoescravismo.

Fronte a este sistema que unicamente procura o beneficio e a competencia a calquera prezo, a Renda Básica aporta un medio de redistribución da riqueza que contrarresta a desigualdade crecente.

A RB, no seu modelo “forte, só pode ser entendida como un dereito: individual e non familiar, universal porque o percibiría toda a cidadanía (incluidas as persoas inmigrantes) e incondicional en varios sentidos: a) percíibeo o individuo coma integrante da sociedade, non coma persoa traballadora real ou potencial; b) non depende de que reciba ou non outros ingresos, evitando así a caridade e a estigmatización da pobreza; c) o seu ingreso é independente das circunstancias familiares.

A RB supón, por tanto, o dereito a percibir unha remuneración sen contrapartida algunha e cuxa contía garanta a satisfacción das necesidades básicas das persoas.

Asemade, a RB vén a devolverlle á sociedade parte do perdido antes de nacer coma son os recursos naturais (exclusivos da humanidade toda) ou os medios de produción. Ademais serve para que se recoñeza o carácter social da riqueza que xeramos todas e que unhas poucas se apropian indebidamente (a produción é social froito da intelixencia colectiva, da cooperación social), a cultura e os coñecementos científicos e industriais produto da experiencia de séculos da humanidade, convertidos agora en patentes exclusivas e marcas rexistradas. Mesmo o conxunto da vida social, coma o feito de sermos consumidores (resorte fundamental para a pervivencia do capitalismo) ou a infinidade de traballos non remunerados que suplen as carencias sociais, cando non industriais, os traballos cognitivos, afectivos, de coidados, relacionais, do fogar, de limpeza de leiras e coutadas para evitar lumes, das praias e do mar -en situacións como a catástrofe do Prestige, etc.

A financiación da RB viría da fundición dos subsidios existentes nunha soa prestación -a propia RB-, mediante reformas fiscais que graven o aumento do beneficio empresarial e financeiro, das subvencións ás empresas, exército e forzas represivas, á Igrexa e as ONG´s. Así como das moreas de cartos que hoxe en día evaden os empresarios e agochan nos paraísos fiscais coa complicidade dos estados. Non pretendemos demostrar que a súa financiación sexa viábel economicamente dentro do capitalismo. A súa viabilidade é unha cuestión política que debe ser conquistada e imposta, como as oito horas e demais conquistas laborais, froito do proceso histórico da loita de clases, para finalmente repercutir sobre os cuantiosos beneficios empresariais.

A imposición deste dereito, socavaría pilares esenciais do capitalismo, tal que a relación salarial, a propiedade privada ou estatal (que é outra forma de dicir “privada”) dos medios de produción e o propio funcionamento dos mercados, polo que a súa consolidación tería que levar aparellada unha profunda transformación social e política, inédita para os nosos contemporáneos.

Esa nova sociedade só podería substentarse no recoñecemento de novos dereitos sociais. A saber: dereito de mobilidade e cidadanía global, de vivir dignamente (que incluiría a RB, a vivenda, o transporte, os servizos públicos, etc), de liberdade de coñecemento/apropiación dos novos medios de produción, ademais do dereito a un planeta limpo.

A RB está chamada a ser unha grande ferramenta de autoorganización do traballo, pero aplicada correctamente é, tamén, unha ferramenta de autoorganización social, xa que parte da contía destinada a RB se concedería á comunidade para ser xestionada asembleariamente e solventar as necesidades sociais da mesma.

Por suposto que a RB non é a solución a todos os problemas políticos e sociais actuais. Sobre todo é un gran medio de loita para o reparto da riqueza, para a igualdade do home e da muller, para repensar a socidade á marxe da explotación salarial e (como froito dunha loita horizontal contra unha sociedade enferma de poder) elemento para a autoorganización dos individuos contra a explotación e a opresión.

A súa forza está, precisamente, no seu valor de uso. Calquera outra mistificación estaría abocada ao fracaso.

Grupo de Axitación Social (GAS)

gasvigo@hotmail.com

http://www.sindominio.net/caleidoskopio/

Bonita foto. Aparece colgada na nova web do Centro Social Atreu http://atreu.homelinux.net:8080/ . Desta imgem, penso que som bem ilustrativas as seguintes palavras de Monique Wittig:

"Toda obra (...) importante é, no momento da sua produçom, como o cavalo de Tróia. Toda obra com umha nova forma funciona como umha máquina de guerra pois a sua intençom e o seu objectivo som destruir as velhas formas e as regras convencionais. Umha obra assim produz-se sempre em território hostil. E quanto mais aparece este cavalo de Tróia como estrano, inconformista, inassimilável, mais tempo precissa para ser aceitado. Finalmente é adoptato, e entom funciona como umha mina, apesar da sua lentitude inicial. Medrará e entom fará estoupar  a terra na que foi prantado".

Monique Wittig, The straight Mind  (o Pensamento Heterossexual)

...ou a potencialidade das seduçons (pós) galegas

New Gaiteiro (gaiteiro na processom de Sam António, patrom da cidade de Monforte) foi apresentada na 1º ediçom do concurso de fotografia de Aduaneiros sem Fronteiras por Lemavo (27/12/2004)

Aduaneiros (http://www.aduaneirossemfronteiras.org/) convoca 2º Concurso Fotografia Anedótica

(as fotos procedem da página web de Reload, o espaço social  de Milano no que vai ter lugar o encontro)

Olá amiguinhas. Um grupo de pessoas ligadas ao centro social A Treu! e ao espaço autogestionado Da Deriva argalhamos umha viagem a Milano para este próximo mês de fevereiro, com o propósito de participar no encontro preparatório a nível europeu do Euromayday2006. O encontro servirá-nos, sobretodo, para acercar-nos  a umha realidade activista inovadora como é o da rede euromayday, e ver que nos pode seduzir, sugerir, ou que podemos aprender. Também será umha boa ocasiom para descobrir, as que nom o conhecemos, esse potente fervedoiro de vida comunitária que parece ser a cena alternativa e antagonista da itália. E pode ser também que nos perdamos gostossas na Nuit milanessa...

Também pretendemos ver de que maneira podemos participar desde os projectos  web e hacklab Atreu-Deriva na proposta que se está a desenvolver a nível europeu ao redor de dar vida a um sítio comum de investigaçom e acçom desde, e contra a precariedade. Desde a lisata de europrecárias, Marta informa de que na última assembleia do euromayday, realizada em outubro em Hamburgo, criou-se umha lista de correio (thering@rezo.net), à que está apontada gente de toda Europa. Também se está a baralhar a criaçom de um anel de weblogs sobre a precariedade ou, como alternativa, construir um software que permita criar cartografias on-line de grupos de acçom precária, espaços de investigaçom-acçom contra a precariedade, luitas e propostas a nível europeio, etc. A perspectiva é a de facilitar o fluxo de informaçom, o conhecimento mútuo ou a mestizagem de todas aquelas experiências activistas que desenvolvem as suas dinámicas no espaço do precariado. Nom deixedes de botar um olho a algumha destas webs, como Intermitentes do espectáculo (http://pap.ouvaton.org), a alemá http://www.labournet.de/  ou a dos trabalhadores rebeldes dos centros de aceso público a internet (http://capicua.mine.nu/)

E já aguardando impacientes a que cheguem esses dias para irmos a Milano, aqui vam algumhas ligaçons de várias iniciativas e espaços sociais da cidade:

http://reload.realityhacking.org/

http://www.leoncavallo.org/

http://www.pornflakes.it/

http://www.ecn.org/bulk/

http://www.ecn.org/vittoria/

Olá habibis. O antagonismo do sul mobiliza-se. Atençom a este interessante encontro que vai ter lugar a próxima primavera em Rabat. Traduzo aqui o "Chamamento" que chega desde a lista de europrecárias para que o distribuades por ai. Apesar de certos elementos presentes no discurso, quizais um pouco clássicos e repetitivos, o encontro penso que pode ser mui interessante, especialmente polo lugar onde se organiza e pola participaçom da  Association Nationale des Diplômes Chomeurs, um dos movimentos mais inovadores da sociedade civil marroquina. Eu penso ir....alguem mais se anima?

Que todos os dias sejam primavera no norde de África....

chamamento de Rabat, 13 e 14 de maio de 2006

Nom há nengumha dúvida de que a globalizaçom capitalista converteu-se numha ameaça para os logros nacionais de todos os povos, e sobretodo, para os povos do sul. Assim, assistimos a um grave ataque aos seus direitos à autodeterminaçom, a níveis económicos, políticos, sociais e culturais.

Representa, também, umha ameaça sem precedentes ao conjunto das trabalhadoras no mundo e, em primeiro lugar, para as trabalhadoras dos paísses do norde, pola aplicaçom de políticas que vam contra os logros sociais e os direitos sindicais, com o único fim de obter o máximo benefício para o capital mundial. Polo que se refere à situaçom nos paísses do sul, a situaçom é ainda pior.

Pola nossa parte queremos expressar:

A nossa conviçom de que o mundo que queremos construir é um mundo de justiça social, liberdades, democracia e direitos humanos; que rechaça todas as formas de exclusom social, como a pobreza, o paro, a marginaçom, o analfabetismo, a desigualdade entre sexos e culturas, e todas as formas de militarizaçom. Um mundo de compartilhaçom equitativo da riqueza, um mundo solidário, longem de toda forma de separaçom e exclusom social.

A nossa consciência de que a acentuaçom da influência da globalizaçom capitalista e os seus golpes sobre a vida, especialmente nos paísses do sul, está influindo no aumento da imigraçom clandestina e das pateras da morte para as jovens que procuram umha alternativa à sua situaçom precária e à falha de dignidade humana.

O nosso rechaço categórico a sermos as vítimas de políticas e decisons destrutivas para as nossas sociedades e os nossos potenciais.

E o nosso compromisso com o movimento mundial de luita contra a globalizaçom e a exploraçom capitalista em todas as suas formas.

FAZEMOS UM CHAMAMENTO A TODAS AS PROTAGONISTAS na luita contra todas as formas de precariedade e exclusom social  a participarem num encontro internacional sob a lenda "Luita contra a Exclusom Social, o Paro e sobre a Imigraçom", os dias 13 e 14 de maio de 2006 na cidade de Rabat, Marrocos.

Covencidas de que esta iniciativa só será concretada polas contribuiçons de todas as protagonistas no terreio sindical, político e social, implicadas na luita contra a exclusom social e a precariedade, reiteramos o nosso chamamento à participaçom neste encontro, que pretende ser umha contribuiçom e aportaçom à unificaçom da luita contra as conseqüências de todas as formas de exclusom social.

 Association Nationale des Diplômes Chomeurs au Maroc (ANDCM) andcmperso@yahoo.fr

Ligue Tunisienne des Diplômés Chômeurs (LTDC) eternelchomeur@yahoo.fr  

 Para qualquer informaçom e contacto: ricpcicprov@yahoo.fr

                                                    Rabat, 29 de dezembro de 2005